Balans-weken vóór de opening

Half april t/m eind mei, dat zijn voor ons de drukste weken van het jaar. Er zijn veel klussen waar we niet eerder aan kunnen beginnen: we bouwen de safaritenten op, richten ze in, poetsen het dan weer lege badgebouw, verven de kozijnen die daar om vragen, werken in de tuin, verhuizen naar onze zomer-residentie en ontvangen vrienden en familie uit Nederland zonder ons Franse netwerk uit het oog te verliezen. Dagelijks zoeken we de balans tussen onze to do lijst, leuke dingen doen met onze vrienden/familie en … het weer.

 

Op een dag die te warm of te nat is om te werken, plannen we een uitstapje. Op een meer neutrale dag kunnen vrienden/ familie zelf iets gaan doen, of pakken zij mee aan. Dan balanceren we tussen ‘nuttig/efficiënt’ en ‘samen/gezellig’ omdat we oprecht willen dat onze gasten zich vermaken. Samen koken/ eten, een spelletje doen, bijkletsen rond een kampvuur … de avonden vliegen om, terwijl de wekker voor de schoolbus van onze kids weer onverbiddelijk gaat om 6.30 uur. En we dagelijks onze mailbox/ administratie en planning dienen bij te werken. Dat gebeurt deze weken vaak in de vroege ochtend, tussen het vertrek van de kids en het moment dat vrienden/familie, die zelf hun ontbijt organiseren, bij ons op de deur kloppen.

We verheugen ons er op, we genieten van alle aanloop. En na 7 jaar merken we dat vrienden/familie de weg kennen. Zowel bij ons op het terrein, als in de omgeving. Zij doen gevraagd en ongevraagd een keer de boodschappen, weten waar ze willen gaan wandelen, welk stadje ze deze keer willen bezoeken. Wij doen suggesties en mogen mee, maar zijn niet ‘verantwoordelijk’ voor ’t programma. Dat we onze to do lijst zo goed mogelijk over de 6 weken verdelen, hoeven we niet meer uit te leggen. En bijkletsen en klussen, dat gaat prima samen!

 

Op de dagen zonder vrienden/familie zijn we OF op (werk-)bezoek, OF op het terrein aan het werk.

Op bezoek bij de oude buurvrouw, het VVV kantoor, de bakker voor de nieuwe prijslijst, de groothandel voor schoonmaakmiddelen, de bruingoed specialist voor reparaties, de burgemeester voor vuilniszakken, de outlet voor nieuw tuinmeubilair, etc. etc. We proppen zoveel mogelijk in een ochtend of middag. En we nodigen Franse vrienden uit voor een afscheid-van-het-goede-leven-etentje. We zullen elkaar zeker een paar keer zien in de zomer. Maar we weten intussen dat we ons op de twee vrije avonden per week graag met een filmpje of boek terugtrekken in de stilte van onze zomer-residentie. We zijn dan letterlijk uit-gepraat.

Maar zo ver is het nog lang niet. We gaan eerst de tenten opzetten en inrichten. Ook dat is een kwestie van balans: het evenwicht tussen lichamelijk zware arbeid zoals het ophijsen van het tentdoek en lichtere werkzaamheden zoals het poetsen en ophangen van de lampen. Tussen snoeien/onkruid wieden en het wassen/verdelen van duplo. Tussen het sjouwen met stapelbedden en het rondbellen naar leveranciers, de zwembad-man, de dakdekker voor dat gat boven het speelkasteel, etc. etc. Waarbij we standaard liegen over de deadline: “De eerste gasten komen al over TWEE weken!” omdat we intussen weten dat professionals pas komen als het urgent is.

We werken de weegschaal weer terug in balans, wat wel nodig is na alle etentjes en late avondjes met drankjes, chips en chocolade. En bij onze kids zoeken we de balans tussen “kom op, even meehelpen!” en het organiseren van speelafspraken met vriendjes.

 

Jilke helpt bij het schrobben van de vlonders.  Of speelt ze lekker met water?

 

’s Avonds herzien we de ontdekkingskaarten, de informatiemap, het menu en de mailtjes-van-vlak-voor-vertrek en zo maken we makkelijk werkdagen van 10 uur. In de zomer halen we dat enkel op de dagen dat we koken voor de gasten. En zeker in de eerste weken na de opening, wanneer onze kids nog naar school gaan en alle ramen, (koel-)kasten, de afzuigkap t/m de opslagruimte nèt blinkend schoon zijn gepoetst… rusten we met de gasten, lekker uit.