COVID: Confinement, Onrust, Veerkracht, Interviews en Doorpakken

 

Een blog over COVID kan niet uitblijven, maar dan wel als een acroniem voor Confinement, Onrust, Veerkracht/Verbinding, Interviews en Doorpakken.

C van Confinement

Half maart begon Corona hier in Frankrijk met de bepaling dat je slechts de straat op mocht met een papiertje waarop de reden voor verplaatsing was aangekruist: je was op weg naar werk dat je niet thuis kon doen, naar de dokter, naar een naaste voor mantelzorg of aan het sporten, dit in een straal van 100 (!) meter rond je huis. Uitgestorven straten, de kinderen thuis en heuse politie controles waaruit duidelijk werd dat het papiertje DAGELIJKS opnieuw moest worden uitgeprint en ingevuld, tot er een app voor kwam.

 

Administratieve procedure tijdens confinement

 

We woonden zoals vorige winter in gîte 1 en 2 van ExcellentSarlat en Chris kon lopend naar het in januari aangekochte kluspand om die te renoveren tot gîte 3. De zaterdag vóór Le Confinement reden we nog snel naar Brive voor een aanhanger vol klusmateriaal, toiletpotten en verf. Niet vermoedend dat die bouwmarkt vervolgens 8 weken dicht zou zijn! De keuken en airco werden wel geleverd maar niet geplaatst en zo kluste Chris gestaag door. Ontbijten, lunchen en avondeten met z’n vieren, vaak buiten op het terras, daarna een wandeling door de wijk waarin we als ‘goeie buur’ her en der een praatje maakten, hulp aanboden, nieuwtjes uitwisselden… Iedere dag het gevoel dat het wéér weekend was. En vanuit deze wacht-stand, heel veel bewondering en waardering voor alle vitale beroep-uitoefenaars in Nederland en Frankrijk.

O van Onrust

Langzaam drong het tot ons – en iedereen- door dat de scholen wellicht tot de zomer gesloten zouden blijven, dat de (Belgische) grenzen voorlopig niet opengingen, dat de ‘voucher’ voor annulerende gasten wel eens regel zou kunnen worden in plaats van uitzondering… Het zou geen weken, maar maanden gaan duren! Iedere vrijdag volgde ik een webinar van onze Campingvereniging en hun regels, aanbevelingen en noodplannen laaiden de onrust meer en meer op. Ja, we hadden recht op 1500 € per maand t/m juni. Maar het besluit van Booking dat gasten tussen maart en september kosteloos konden annuleren voor de gîtes 1 & 2 in Sarlat en de niet verhuurbare gîte 3 – met de levering van het dubbelglas ‘on hold’- kostte ons t/m juni al een veelvoud daarvan.

Zou de Glamping half juni open mogen? Zouden de gasten willen komen? Iedere dag was er weer ander nieuws. En na ieder slecht nieuws bericht –vaak een verkeerde of politieke interpretatie van een Franse uitspraak- druppelden er enkele annuleringen binnen. Onrust en onmacht tegenover dankbaarheid en relativering dat het qua gezondheid in familie- en vriendenkring rustig bleef.

V van Veerkracht & Verbinding

In april ontving ik een uitnodiging voor een veerkracht evenement van de Droomplek academie (www.droomplekacademie.nl). Om met andere gastverblijf-eigenaren een hele dag te sparren over gevoelens, twijfels, oplossingen… hoe je sterker kunt worden van tegenslag, door je ‘veerkracht’ te trainen. Ik hoorde dat bij ‘paniek’ je limbisch systeem in actie komt: je reageert reflex-matig met ontkennen, verstijven, verdoven of bijvoorbeeld anderen de schuld geven. Dan is het essentieel om met je ratio de regie terug te nemen door te benoemen wat je voelt en welke informatie er onder de emotie (bv stress of rouw) zit. Welke informatie of actie heb je nodig? Dit vanuit mildheid, alsof je niet jezelf, maar een goede vriend helpt om de grip te hervinden.

Ik voelde (financiële) kwetsbaarheid en onmacht, maar feitelijk is een slecht voor- en naseizoen niet onoverkomelijk. En mochten we ook andere afspraken maken met onze gasten dan ‘de voucher’, dus daar konden we zelf mee aan de slag.

De volgende fase van veerkracht is van het hoofd naar het hart afzakken: jezelf terugtrekken om te onderzoeken wie je wilt zijn, wat de belangrijkste waarden zijn van jezelf en je bedrijf. En deze innerlijke drijfveren (voor mij privé: verbinding, ontwikkelen, positiviteit, behulpzaamheid en voor Place de la Famille: ontspannen, ontmoeten en ontdekken) te vertalen naar een (tijdelijke) nieuwe vorm die ondanks Corona, wèl kan. Een verplichte kans om jezelf en je bedrijf een ‘update’ te geven, vanuit je energie-bron.

Ik besloot onze social media in te zetten om tips rond te sturen HOE met de kids thuis vakantie- momenten te creëren. En met de Pubquiz van Place de la Famille in m’n achterhoofd, organiseerde ik drie keer een Stay at home Pubquiz, waarbij het aantal deelnemers iedere keer verdubbelde. In de laatste variant waren deelnemers met een hulplijn ouder dan 55 jaar in het voordeel. Ik ontving vele reacties dat een ouder, collega of buurman zo óók een leuke avond had gehad.

voorbeeldvraag pubquiz

Voorbeeld van pubquiz-vraag: Hoe heet dit meisje?

 

We hielden contact met onze gasten middels updates over de situatie in Frankrijk en onze plannen hoe we het zouden aanpakken qua veiligheid & vakantiepret als mensen wèl konden komen, en qua financiële afwikkeling/ keuzes wanneer dat nìet mocht. We besloten op 27 juni open te gaan ipv 6 juni.

De verbinding zoeken deed ik ook met Nederlandse collega’s die net als wij een kleinschalige kindvriendelijke glamping of domein op het Franse platteland runnen. Wat hadden we veel uit te wisselen! Van corona nieuws, lastige mailtjes, annuleringsbeleid, tot financiële hulp, praktische ideeën over tafelschikking en wel of geen buffet… we zaten duidelijk in hetzelfde schuitje.

Voor het geval dat de grenzen voor Nederlanders en Vlamingen gesloten zouden blijven, bouwden we in drie weken een Franse website met teksten en foto’s van uiteindelijk 10 Petites Perles (www.lespetitesperles.fr). Met ook een Nederlandse vertaling en een beschikbaarheidspagina, die z’n diensten goed bewijst: last-minute aanvragen worden naar elkaar doorgestuurd en uiteindelijk zitten alle Pareltjes dit hoogseizoen goed gevuld. Vooral met Nederlanders en Vlamingen.. de Franse markt bereiken blijkt niet zo eenvoudig. Die zoeken voor begin augustus, voor 3 gezinnen 1 weekend, voor een kleiner budget/ eigen tent mee, met pubers of met hond… uiteindelijk maken wij niet één Franse match, wel enkele Nederlandse.

En Les Petites Perles brachten ons naast een appgroepje waarin tips worden uitgewisseld nog iets meer: een inkijkje in de werkwijze van andere kleinschalige glampings, qua relatie- en verwachtingen-management, qua aanbod, prijzen, voorwaarden.. Chris en ik kijken wat we van deze collega’s kunnen leren, en waar we juist onze eigen koers (blijven) varen.

I van Interviews

De telegraaf belde me in mei om het over Les Petites Perles te hebben en of we nou wel of niet op de Nederlandse (en Vlaamse) gasten rekenden. Op Radio 2 mocht ik in juni vertellen wat Nederlanders te wachten staat tijdens een vakantie in de Dordogne ten tijde van Corona. Le Monde kwam in juli langs om te vragen hoe Nederlanders dit jaar ‘anders’ vakantie vieren in de Dordogne. En RTL-Z belde die maand om te informeren naar de financiële gevolgen van Corona voor Nederlandse ondernemers in het buitenland.

Iedere keer benadruk ik hoe LEUK en VEILIG vakantie vieren bij Les Petites Perles is, door de kleinschaligheid, ruimte, persoonlijke aandacht… maar uiteindelijk lees je daarvan nauwelijks iets terug. Wel steeds een piek in het aantal bezoekers op de website, dus allemaal dank voor deze gratis publiciteit.

D van Doorpakken

Toen we hoorden dat de Nederlanders en Vlamingen na 15 juni weer mochten reizen naar de Dordogne, konden we aan de bak met de Corona maatregelen op de Glamping. Geen kindertafel (waar ouders zich omheen vouwen), maar het kindermenu geserveerd op een dienblad per familie, met daarop ook het voorgerecht van de ouders. De (extra) tafels staan uit elkaar, de ligbedden staan niet allemaal rond het zwembad maar verspreid over het terrein, etc. etc. We vragen de gasten zelf hun beddengoed af te halen en om eventueel een eigen klamboe en fleecedeken mee te brengen. Op zaterdag zetten we desgewenst een boodschappenpakket klaar in de tent of gîte. Voor de bak met duplo, binnen-spelletjes en boeken is er een quarantaine systeem zodat ze steeds een week NIET gebruikt worden. En de receptie-functie en informatie-map wordt grotendeels gedigitaliseerd. Het is prettig om eindelijk in de ACTIE stand te mogen, om oplossingen te verzinnen; de gasten komen er aan!

Die houden zich prima aan de regels, ook de kinderen wassen braaf hun handen bij het speelkasteel en blijven weg uit de receptie… ‘Chapeau!’ (= petje af) voor de kids, hoor. We leggen met de gasten een lijst aan van de Do’s en Dont’s qua uitstapjes. “Buiten, buiten, buiten!” is het devies. Waarbij het mooie weer meehelpt en een tweetal hittegolven het devies veranderen in “Water, water, water!” Water drinken, naar de Dordogne rivier, het zwembad in…

Op de heetste dagen verdwijnt ‘Corona’ zelfs naar de achtergrond van gesprekken, maar nooit lang. Want dat we bij de pubquiz niet de mannen vs. de vrouwen aan twee tafels kunnen zetten, maar ieder stel z’n eigen invul-set krijgt… en dat de kids niet samen aan een lange tafel prikkers mogen eten, dat is geen KEUZE, dat is een moet-je en dat voelen we.

pubquiz

Puquiz op het plein niet in teams, maar per koppel

 

Maar het lukt, en zelfs zonder noemenswaardig mopperen of klagen. Afstand houden is onze –kleine- gezamenlijke bijdrage aan het niet verder laten verspreiden van Corona. Daar kunnen die Fransen, die met een mondkapje op géén afstand houden, nog wat van leren. Dus ook een welgemeend ‘Chapeau!’ voor onze Nederlandse en Vlaamse volwassen en verstandige gasten.

We hopen nog op een mooi na-seizoen, maar half augustus realiseren we ons dat daarvoor de berichtgeving te verontrustend is. Families met hele jonge kinderen, zullen waarschijnlijk in september de reis naar de Dordogne niet willen ondernemen. We zijn al lang blij dat we 10 weken (waarvan 8 hoogseizoen) met een gemiddelde bezetting van 80% hebben mogen draaien. Het zijn er geen 15, maar met her en der wat financiële tegemoetkomingen (overheid, verzekeraar, sociale lasten) en flink wat veerkracht, komen we de winter wel door.

Verschillen & overeenkomsten

We voelen ons meer ‘Nederlands’ dan ‘Frans’ de afgelopen 6 maanden. Het cultuur verschil van ‘gezond verstand’ en ‘ondernemerschap’ in Nederland en het ‘regels opvolgen’ en ‘omhoog kijken voor (financiële) hulp en oplossingen’, wordt deze maanden uitvergroot. In de speeches op TV, maar ook in gesprekken met vrienden hier en in Nederland. Hoe snel ‘bij jullie’ de (thuis)scholen weer draaiden, terwijl er hier vooral op de rem werd getrapt door onderwijzers èn ouders, is daar slechts één voorbeeld van.

Qua hartverwarmende intiatieven en waardering voor de vitale beroepen, gingen Nederland, België en Frankrijk gelijk op. Het wordt weer spannend, maar laten we hopen dat we Covid begin volgend jaar naar de achtergrond verdwijnt, en de ontstane verbindingen juist doorgroeien om het ‘nieuwe normaal’ nèt een stukje socialer en vriendelijker te maken. Sterkte allemaal en dank voor de ontvangen steun en support !