Met dank aan Ik Vertrek

We doen mee met Ik Vertrek, zullen in november 2012 op TV te zien zijn. We hopen dat het een mooie promotiefilm wordt voor de Glamping en we bereiden ons goed voor op iedere draaidag. Na de uitzending concluderen we dat onze deelname veel meer heeft opgeleverd dan ‘PR’. 

Als fans van Ik Vertrek overwegen we om ons aan te melden, maar we schuiven het besluit voor ons uit tot juni 2011. Dan moeten we de knoop doorhakken, want de emigratie van Chris staat voor de deur. We vragen twijfelend om informatie en verwachten dat we geweigerd gaan worden, omdat we qua voorbereiding al zoveel stappen gemaakt hebben. Niets blijkt minder waar, we worden aangemoedigd om mee te doen. Er worden nog voldoende ups en downs verwacht…

Het is een gek idee, dat we op televisie zullen komen. We associëren beiden ‘reality tv’ met ‘aapjes kijken’. Ze gaan ons vast afschilderen als rare zuinige controlfreaks! Dat is niet zo erg, maar we slepen ook onze kinderen en vrienden mee voor de camera. Anderzijds is het leuk om eens achter de schermen te kijken van onze favoriete serie. Met een regisseur naast je, beleef je bepaalde momenten heel bewust, waar je anders wellicht overheen stapt. Het is een tijdsinvestering in ‘een mooi document voor later’ en in gratis reclame voor de Glamping op de korte termijn.

“Een mooi document voor later”

De eerste filmdagen verlopen hectisch, omdat we op woensdag definitief besluiten om mee te doen en dan op vrijdag en zaterdag al gevolgd worden. Ze filmen de sleuteloverdracht van het huurhuis en het afscheids-vriendenweekend voor Chris. Het is intensief om steeds op je woorden te moeten letten, maar we kijken al snel door de cameraman heen. En een geruststelling is wel dat we ten tijde van de uitzending al in Frankrijk wonen, dus we zullen op straat niet herkend of nagewezen worden!

Ons favoriete film-koppel van Ik Vertrek

Een ruime week later wordt onze aankomst in Jayac gefilmd en het slopen van de binnenmuren van ons woonhuis. Tijdens de zomer filmen we zelf de vele hulptroepen, in de herfst filmt Chris zijn eenzame maanden in de camper. Ik Vertrek komt weer begin januari 2012, wanneer Loes en de kinderen zich bij Chris voegen, het woonhuis schilder- & behang-klaar is en Thije voor het eerst naar zijn nieuwe school gaat.

De derde reeks filmdagen staat gepland voor de eerste week van juli 2012, met daarin het traditionele openingsfeestje van de Glamping. Als blijkt dat er vanwege de vergunningsperikelen geen lintje door te knippen zal zijn, filmen we zelf het afbellen van de gasten en de verdere ontwikkelingen ‘in onze achtertuin’. We spreken met Ik Vertrek af voor de laatste week van juli, wanneer er een gevarieerde groep vrienden bij ons verblijft, de achtertuin ‘Glamping’ uitstraalt en wij genieten van onze nieuwe functie. Na twee heel intensieve filmdagen (het voelt toch een beetje als een examen!), hebben we een slot-interview met de regisseuse van ruim anderhalf uur. Wat is het meest mee- of tegengevallen, wat had je anders willen doen, welke tips heb je voor emigranten-in-spé, wat is de impact geweest op jullie relatie en jullie financiën, voelen jullie je thuis ? Bij iedere vraag realiseer je je dat er uit dit interview slechts twee of drie zinnen geknipt gaan worden dus ook dit antwoord moet weer ‘goed’ zijn, om te slagen in ons voornemen er een positieve uitzending van te maken.

De foto waarmee we in menig TV gids prijken…

De impact van deelname aan Ik Vertrek is veel groter dan we vooraf hadden durven hopen. Allereerst de aandacht vóór de uitzending: iedereen praat er over dat we gaan emigreren EN dat we meedoen aan Ik Vertrek. Van onze kennissen en collega’s horen we “dus ik zei tegen die-vrienden-met-kleine-kinderen dat jullie op TV komen en die gaan zeker kijken!”. Vele verkopers die we ontmoeten (bouwmarkt, tuinders, marktplaats) abonneren zich op onze nieuwsbrief “zodat ze de uitzending zeker niet gaan missen”. Ook de gasten van het eerste seizoen attenderen hun vriendenkring erop dat ‘hun’ Glamping op TV gaat komen.

Ten tweede zijn de filmdagen van Ik Vertrek voor ons zeer stimulerende deadlines. We weten dat de uitzending een enorme promotie voor onze Glamping kan zijn, maar ook dat binnen het programma-concept de missers en tekortkomingen opgezocht en uitvergroot worden. Ik Vertrek noemt dat de ‘gun-factor’: kijkers moeten met je mee kunnen leven; gunnen je de goede afloop juist als je de tegenslagen laat zien. Daar zijn we het mee eens, maar om nou domme acties, rotzooi, onkruid en bevroren leidingen te (laten) filmen.. we willen dat kijkers-met-jonge-kinderen een vakantie-gevoel krijgen bij ons concept, het terrein en de omgeving. We krijgen slechts één kans om zoveel mensen onze Glamping te laten zien, en dus schilderen, tuinieren en poetsen we met onze hulptroepen wekenlang tot in de late uurtjes tot de gasten arriveren. Dat hadden we niet volgehouden voor een anonieme achtertuin zonder vergunning; dan waren we een zomerbaan gaan zoeken en was de hele onderneming (letterlijk en figuurlijk) een jaar uitgesteld.

Hulptroepen in de zomer van 2011.

En dat zou echt zonde zijn geweest. Want ten derde is de aandacht tijdens en ná de uitzending (ruim 1.3 miljoen kijkers!) overweldigend. De website staat klaar met de leukste foto’s van onze zomergasten en wervende teksten voor de voor-zomerweken en de nieuwe gîte… om tijdens de uitzending al vast te lopen door de duizenden bezoekers èn boekers. We kijken naar Ik Vertrek met onze vriendengroep in Nederland, waar we de Franse herfstvakantie doorbrengen. Tijdens de uitzending wordt Twitter gevolgd, waarop veel vaste kijkers hun beklag doen over het gebrek aan leedvermaak. Na de uitzending concluderen WIJ dat het een geweldige promotiefilm geworden is.

In drie dagen tijd ontvangen we bijna 17.000 unieke bezoekers op onze site en ruim 300 contactformulieren en mailtjes. Grofweg in te delen naar complimenten van bekenden (20 %) en vreemden (35 %), (reserveringsaan-)vragen van potentiële gasten (40 %) en acquisitie (5 %, mensen die onze site willen vertalen of ergens onder de aandacht willen brengen bijvoorbeeld). Wat een onwerkelijk, maar vooral heerlijk gevoel de stortvloed aan boekingen voor 2013!

De volgende dagen worden we herkend in de supermarkt, als we kroketten en stroopwafels inslaan: “Dat gaat zeker mee naar Frankrijk?” In de bouwmarkt kijken klussers naar mij, dan naar Thije en Jilke en dan weer naar mij … je ziet hen denken “dit moeten ze zijn!” en dan gaat er spontaan een duim omhoog. We horen dit ook terug van vrienden met een bij- of zelfs figurantenrol… allemaal zijn we even BN-ers, toch zeker tot de volgende zaterdag avond met weer een nieuwe uitzending.

Bekende Nederlanders Thije en Jilke

In het slot-interview van Ik Vertrek in juli werd gevraagd naar onze ‘succesfactoren’. Op nummer 1 staat zonder twijfel de hulp en het meedenken van onze familie en vrienden, Franse buren en ervaren campingeigenaren. Van het ontwerp van de website, de grote klussen op het terrein, het ophalen, opslaan en vervoeren van boodschappen tot de vele inspirerende gesprekken, pep-talks en tips: onmisbaar en van onschatbare waarde.

Andere succesfactoren zijn: hulp en feedback vragen èn waarderen; netwerken en samenwerken met collega’s; samen klussen èn samen ontspannen… we kunnen het iedereen aanraden.

Overdag klussen, ’s avonds BBQ en kampvuur !

En gelukkig kunnen we nu ‘deelnemen aan Ik Vertrek’ in het rijtje succesfactoren toevoegen. Met excuses aan de leedvermaak-kijkers die het “de saaaaaaiste aflevering ooit” vonden… voor òns was het de spannendste!

Als je ‘em gemist hebt in 2012.. hier een link naar onze aflevering van Ik Vertrek.