Notre résidence d’été [ons zomerverblijf]

Aangezien we ons woonhuis in de zomer als ‘de Vrijstaande gîte’ verhuren, krijg ik op zaterdag tijdens de rondleiding vaak de vraag: “Maar waar slapen jullie zelf dan, nu?”. Soms voelen families zich schuldig, alsof zij ons uit ons huis zetten die week. Dan kan ik niet voldoende benadrukken dat het een hele bewuste keuze is om ons huis ’s zomers te verhuren. En dat wij in onze ‘zomerresidentie’, helemaal niks te kort komen.

In 2012 horen we pas in maart dat de camping-vergunning NIET vóór de zomer zal worden verleend. Drie tenten ‘in de achtertuin’, dat wordt door de vingers gezien, maar méér niet. We hebben voor juli en augustus echter al iedere week 6 families ‘ingeboekt’! Door ons woonhuis als gîte te verhuren hoeven we ‘slechts’ 2 families per week af te bellen. Wij hebben de camper nog staan van tijdens de verbouwing en die zetten we àchter het zwembad en plein, tegen de bosrand aan. We slapen er met z’n viertjes ACHT weken in. Jilke -toen 3,5- slaapt in een kinderbed dat voor de helft vol staat met dozen.. Bij Thije van nèt 7 staat een koffer met kleren op z’n voeteneinde en de cabine van de bestuurder dat is onze in-kruip-kledingkast èn kantoor. Alle kastjes puilen uit en steeds moeten de kussens van de bank omhoog als de kinderen hun speelgoed willen pakken. Gelukkig hebben we wel een eigen badkamer in het badgebouw. En we wonen zo’n beetje op het plein, om onze eerste gasten 24/7 te kunnen ‘bedienen’.

Het is afzien, maar als we uitrekenen dat de verhuur van ‘de Vrijstaande gîte’ in 2013 voldoende opbrengt om het hele jaar de hypotheek te betalen, draaien we de boel om en denken “Wat hebben we nodig om in de zomer goed te kunnen ‘kamperen’?” Vóór het tweede seizoen plaatsen we naast de camper een chalet/tuinhuisje van 3 bij 3 meter, waarin we een keukenblok, een grote koelkast, een tafel en een spelletjeskast plaatsten. Fantastisch. De camper is enkel nog ‘slaapkamer’ en alle kastjes kunnen gebruikt worden voor onze kleren.

Vóór het derde seizoen besluiten we de camper te verkopen en van de opbrengst een tweede tuinhuis te kopen, deze keer 4 bij 4 meter. Met een tussenwandje creëren we een slaapkamer voor ons en een slaapkamertje voor de kids, met daarin een stapelbed. ’s avonds (of bij een siesta!) koelt een airco-unit het huisje snel af. Dus ook dat is geregeld.

In het vierde seizoen komt de Nederlandse Esther ons helpen. Ze past op de kinderen, springt bij in de keuken en zij slaapt in het tuinhuisje dat twee zomers ons keukenhuisje was. We bouwen een derde tuinhuis, van 4 bij 4 meter en daarin komen nu de keuken, een toilet en een badkamertje. We hebben stromend water en hoeven niet meer naar het badgebouw om onze tanden te poetsen. Thije slaapt vóór en na Esther in ‘zijn’ huisje. En Jilke ligt dan niet in een stapelbed, maar in een hoogslaper met een bureautje eronder.

Thije is altijd jarig ‘bij de huisjes’.

 

Het vijfde seizoen doen we het nogmaals zo, maar dan geeft Thije aan dat hij de komende zomer zijn huisje niet meer uit wil. We bouwen er nog een 3×3 tuinhuisje bij en dat huisje is tijdens het zesde seizoen van Esther en vóór en na haar komst van Jilke.

Heb je meegeteld? Er staan nu 4 tuinhuisjes, die verbonden zijn met een houten vlonder en houten loop-bruggen. Er is een overdekt terras en op het vlonder voor het keukenhuisje kunnen we ook heerlijk in de zon zitten. We horen dan of er mensen op het plein zijn en ook wel dat het gezellig is, maar we verstaan hen niet. Horen we een kindje hard of lang huilen of een krachtig/gehaast “Weet iemand waar Chris/ Loes is?” dan staan we in enkele seconden op het plein. Maar we kunnen er ook voor kiezen een boek te lezen bij de huisjes, als het allemaal rustig/ gezellig is. Vanuit het terras bij ons woonhuis hebben wij dit ‘oor-contact’ niet.

En last-but-not-least: het opruimen van onze 4 ‘blokkendozen’ gaat zo lekker snel. In ‘de Vrijstaande gîte’ zijn overal planken en hoekjes voor stapeltjes speelgoed, knutselspullen en wasgoed… dat houden wij in de drukke zomer niet op orde. We houden nu meer tijd over voor onze kids en vrienden.

Na 3 zomers, hebben we Esther uitgezwaaid: ze is komende zomer student-af en gaat op zoek naar een echte baan. In het zevende seizoen komen er na elkaar 2 andere meiden meehelpen op de Glamping, maar zij passen niet op Thije en Jilke, die dan al 12 en 9,5 zijn.

Het is een andere constructie, en daar hoort een andere huisvesting bij dan één van onze huisjes. We willen een klein stukje verderop aan de bosrand, een stevige caravan plaatsen… maar waar vind je iets fatsoenlijks voor een ‘petit prix’? Via de mailinglijst van de campingvereniging ontvangen we best wel wat ‘te koop’ berichten maar meestal schrikken we van de bijgevoegde foto’s. Vorige week was er gelukkig een match: een tourcaravan die vorig jaar nog verhuurd werd, maar nu in de weg staat. We rijden bijna stapvoets naar onze Glamping terug met een caravan die al meer dan een decennium enkel van de winterstalling naar plekje 59 en weer terug is gereden… We halen opgelucht adem als ie bij ons op het plein staat. We gaan ‘em poetsen en nieuwe gordijnen, matrassen en kussens geven.. maar de basis is prima. Als we al die kastjes zien denken we terug aan onze zomers in de camper… en voegen aan het boodschappenlijstje snel nog een airco-unit toe.

Van plekje 59 op een grote camping, naar ons kleine zomer- dorpje..